Na het onverwachte overlijden van hun vader verklapt de achtjarige Simone haar moeder Dawn een geheim: haar vader fluistert door de bladeren van de gigantische boom naast hun huis. Simonne is ervan overtuigd dat hij terugkomt om hen te beschermen. Al snel zoeken ook Simonne's drie broers troost in de boom. Maar de band tussen moeder en dochter krijgt een deuk als Dawn iemand nieuw leert kennen. Simonne verhuist naar de boomhut en weigert nog naar beneden te komen. De takken infiltreren het huis en de wortels tasten de funderingen van het huis aan waardoor het lijkt dat de boom de kant van Simonne kiest. Maar Dawn is niet van plan om de boom de controle over haar familie te laten nemen. 

De pers

Poëtische en gevoelige, maar ook soms beklemmende film. (De Morgen)

De slotfilm van het Festival van Cannes stelt zelden veel voor. Maar dit jaar trakteerde Julie Bertucelli op een gevoelige, magisch-realistische film over hoe het leven voortgaat, ook nadat je man of vader plots is gestorven. Het klinkt zwaar op de hand, maar is dat niet. (De Standaard)

Behalve door de verbluffende vertolking van de jonge Morgana Davies als het jongste dochtertje valt de film ook op door de ongewone productionele constructie. (DeRedactie.be)