Fellini trekt een parallel trekken tussen de libertijnse moraal van de 'Eeuwige Stad' en de hippiecultuur van de jaren '60. Hij liet zijn fantasie de vrije loop en transformeerde de verhalen van Petronius tot een persoonlijke visie, die zich in het decadente Rome van Keizer Nero afspeelt. De twee protagonisten Encolpio en Ascilto gaan als hippies door het leven, de meest onwaarschijnlijke personages duiken onaangekondigd op om dan weer even snel te verdwijnen, net als in een droom. Encolpio en Ascilto zijn twee honden die om hetzelfde been vechten, de knappe, androgyne jongeling Giton, die uiteindelijk voor Ascilto kiest. Wat volgt is een stoet van vreemde gebeurtenissen, opmerkelijke ontmoetingen met mythische wezens en goden, waarbij de wegen van Encolpio en Ascilto elkaar voortdurend kruisen.