Germain, 45 jaar en quasi analfabeet, leidt een rustig bestaan samen met zijn cafévrienden en zijn vriendin Annette. Hij telt duiven in het park en werkt in zijn moestuin achter zijn caravan die in de tuin van zijn moeder staat. Zijn moeder heeft Germain echter van kleinsaf laten voelen dat hij ongewenst was. Germain is nooit echt opgevoed geworden en heeft een onbewerkte geest. Op een dag ontmoet hij Margueritte, een oude dame en landbouwdeskundige op rust, die veel gereisd heeft en zeer belezen is. Ze woont alleen in een rusthuis en komt ook naar het park om duiven te tellen. Tussen Germain en Margueritte groeit er een warme tederheid, een kinderlijke liefde en een echte band...

Gérard Depardieu als de laaggeletterde goedzak vormt een perfect duo met zijn 96-jarige tegenspeelster Gisèle Casadesus (een actrice die haar hele leven op toneel heeft gestaan). Net als in zijn film Dialogue avec mon jardinier uit 2007 kijkt de regisseur hier met een nostalgische blik naar het leven op het Franse platteland.

La Tête en friche is een film zonder grote woorden, maar vol grote gevoelens.