1988. De dertienjarig Gunther Strobbe woont samen met zijn vader Celle en zijn drie nonkels Breejen, Koen en Wieken bij zijn Meetje. De vier broers zijn na een reeks mislukte huwelijken teruggekeerd bij hun moeder. Het mannengezin leeft er in het smerigste kot van Reetveerdegem onder het motto "God schiep de dag en wij nietsnutten ons er doorheen". Gunther Strobbe is een vogel voor de kat tot de sociale werkster er zich mee gaat bemoeien.

2003. Gunther heeft de processie van pleeggezinnen en jeugdinstellingen overleefd. Wanneer Gunthers vriendin ongewenst zwanger wordt, dreigt hij te vervallen in een bestaan waar hij al zijn hele leven voor op de vlucht is. Zal Gunther zijn lot in eigen handen nemen? Ontsnapt hij aan de helaasheid der dingen?

Melancholie zonder dat het te melig wordt en humor zonder dat het te plat wordt, Van Groeningen weet het dunne koord prachtig te bezweren.**** (Digg*)