Danseres en choreografe Charlotte Vanden Eynde studeerde aan P.A.R.T.S en creëerde reeds tal van eigen voorstellingen (MAP ME, Beginnings/Ending, e.a.), danste bij Marc Vanrunxt en met Ugo Dehaes, speelde de hoofdrol in de film Meisje, werkte met theatermaker Jan Decorte en maakte de ontroerende video-installatie Baby. N.a.v. 5 jaar BUDA (april '11) toonde ze in Budascoop I'm Sorry It's (Not) A Story en tegelijk werkte aan haar solo Shapeless, die mei 2011 in première ging op het Brusselse KunstenfestivaldesArts. Volgens Knack was dat "een indrukwekkende danssolo tussen verstilde en uiterst explosieve momenten. Met sobere bewegingen binnen inventieve, virtuoze en tintelende danszinnen."
Nu voorziet Charlotte eindelijk wat tijd om terug te blikken op de diverse lijnen die ze de afgelopen 12 jaren uitzette. Ze analyseert daarbij het dansvocabularium dat ze zichzelf gaandeweg eigen maakte, zoekt naar crossovers tussen dans en video en neemt haar ondertussen erg omvangrijke archief onder handen. In de BUdatoren start ze de eerste fase van dit artistiek onderzoek op, dat later op het jaar voortgezet wordt in wpZimmer Antwerpen en Vooruit Gent.
Eerdere Residentie: 01/03/2011 t.e.m. 31/3/2011
Danseres en choreografe Charlotte Vanden Eynde studeerde als tweede generatie studente af aan P.A.R.T.S., de hedendaagse dansschool van Anne Teresa De Keersmaeker. Tijdens haar nog korte carrière creëerde ze reeds tal van eigen voorstellingen (MAP ME, Beginnings/Ending, e.a.), danste bij Marc Vanrunxt en met Ugo Dehaes, speelde de hoofdrol in de film Meisje, werkte met theatermaker Jan Decorte en creëerde de ontroerende video-installatie Baby. Op 28/04/11 toont ze in Budascoop I'm Sorry It's (Not) A Story, een choreografie die implodeert in ontwapende schoonheid en ontroering. Maar ondertussen werkt ze aan haar nieuwe solo Shapeless, die mei 2011 in première gaat op het Brusselse KunstenfestivaldesArts.
In ‘shapeless' zet Charlotte het bewegingsonderzoek verder dat ze in ‘I'm Sorry It's (Not) A Story' aanvatte, maar ditmaal met de focus op ‘vorm'. Abstracte dans en dynamische, ritmische beweging vormen de basis. In tegenstelling tot haar vroeger werk, maakt ze daarbij ook intensief gebruik van muziek en geluid. Dat is een nieuwe stap in haar artistieke parcours van tot nog toe vooral beeldende en verstilde voorstellingen. Het lichamelijke blijft wel haar uitgangspunt, maar ze zoekt bewust naar ‘vormeloosheid', naar het chaotische, ongrijpbare en vluchtige, naar dat wat zich 'achter' de vorm bevindt.
